Film obejrzałam w samolocie w drodze do Korei Południowej. Tak! Nareszcie spełniłam swoje marzenie i tam poleciałam. Myślę, że ten film będzie chyba zawsze kojarzył mi się z tą podróżą. Mimo iż fabuła poruszała ciężki temat. Pokazała, że przyjaźń nie idzie w parze z zazdrością. Jeśli jest ona zbyt duża przeradza się w nienawiść. Rozwój wydarzeń wtopił mnie w fotel, i można powiedzieć z całą pewnością, że od początku nie lubiłam głównej bohaterki. Film posiada kilka ciekawych wątków oraz sceny urzekającego śpiewu.Cudowny film o pięknej oprawie!
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Fabuła: Seul, rok 1943, schyłek długiej i niezwykle
bolesnej dla Korei okupacji japońskiej. So-yool i Yeon-hee poznają się
jako małe dziewczynki w gwonbeon, szkole dla artystek gisaeng. Mimo, że
wywodzą się z dwóch zupełnie różnych światów, szybko zostają najlepszymi
przyjaciółkami. Obie celują w klasycznej muzyce wokalnej i marzą, aby
wspólnie podbić artystyczne kręgi Seulu. Ma im w tym pomóc Yoo-woon,
narzeczony So-yool, muzyk o ugruntowanej pozycji. On jednak
nieoczekiwanie większy potencjał dostrzega w głosie Yeon-hee i to jej
proponuje wspólną pracę nad przebojową, popową płytą. Aby móc śpiewać
coraz popularniejszy, ale wciąż jeszcze wzgardzany pop, dziewczyna musi
wyprowadzić się z gwobeon. Zostawiona przez ukochanego i zdradzona przez
przyjaciółkę, So-yool posunie się do ostateczności, aby się odegrać.
Jej gniew poruszy lawinę wydarzeń, które zaważą na dalszym życiu całej
trójki.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz