Zachęcona zostałam oprawą dramy, którą jest lotnisko. Moje serce chyba na zawsze pozostanie częściowo na lotnisku, gdyż miałam okazję na takowym pracować i co nieco wiem jak to jest uganiać się z czasem i pasażerami oraz być odpowiedzialnym za swoje obowiązki przydzielone odgórnie przez przełożonych. Słowem, życie podporządkowane innym ludziom i podróżom, co by mogło się wydawać pracą marzeń, jednak nie dla każdego. Główna bohaterka tej dramy z czasem się... wypaliła. Nie lubię tego słowa, jednakże pasuje tu jak ulał. Zgiełk, życie w pośpiechu i brak czasu dla rodziny sprawia, że Soo Ah pragnie życia znacznie odbiegającego od jej dotychczasowego. Fabuła roztaczająca się wokół drugiej ważej postaci, a mianowicie Do Woo jest tragiczna. Śmierć jego przybranej córki to jak cebula przyłożona do oczu. Nie obejdzie się bez płaczu. Jednakże mimo wzruszającej fabuły i tematów, które są bliskie współczesnemu społeczeństwu, drama ma swoje słabsze momenty i końcowe odcinki rozciągały mi się w czasie, końcówka dramy także została ucięta co sprawia, że czuję po niej ogromny niedosyt, jakby nie wszystko nie końca zostało dopowiedziane.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Fabuła: Choi Soo Ah jest szczęśliwą żoną Park Jin Suk, mają 12-letnią córke. On jest pilotem, a ona jest stewardesą i
pobrali się po zakochaniu na początku ich kariery. Ale stabilne życie
Soo Ah komplikuje się kiedy przypadkowo spotyka Seo Do Woo, który pracuje jako wykładowca architektury na uniwersytecie. Do
Woo jest żonaty i ma córkę, ale jego świat obraca się do góry nogami
jednego dnia w bardzo nieoczekiwany sposób.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz